Hyrox Maastricht 2025: Mijn Pro Doubles ervaring & succesfactoren

Wat gebeurt er als je zonder verwachtingen aan de start van een Hyrox Pro Doubles stapt? 🏋️‍♂️ Dat ontdekten Arjen en ik tijdens de Hyrox Maastricht 2025. We finishten in 1:04:19 en werden 12e – véél sneller dan verwacht. Hoe dat kon? Dat vertel ik je in dit blog.

We mikten vooraf op een finishtijd rond de 1:15:00. Arjen had voor Hyrox Maastricht 2025 pas drie specifieke Hyrox-trainingen gedaan, dit was zijn eerste echte race, en ik zat midden in een zwaar trainingsblok met die week al 43 hardloopkilometers en twee pittige krachttrainingen in de benen. Ons doel? Plezier maken en de ervaring opdoen.

Maar we finishten véél sneller dan verwacht, met een tijd die ik vooraf niet voor mogelijk hield.

Dat zette me aan het denken: Wat bepaalt eigenlijk succes in Hyrox? In deze blog deel ik mijn inzichten, die verder gaan dan alleen fysieke voorbereiding.

Wat je kunt verwachten:

1. Onze race-ervaring: Hoe we startten zonder verwachtingen en eindigden met een verrassend resultaat.
2. Verschillende voorbereidingen: Hoe twee compleet verschillende trainingsprogramma’s perfect samenkwamen.
3. De kracht en het belang van een solide basisconditie: Waarom een solide fundament belangrijker is dan je denkt.
4. Het mentale spel: Hoe flow, plezier en mentale balans je prestaties naar een hoger niveau tillen.
5. Onmisbare support: De impact van aanmoediging en teamwork op je performance.
6. Arjen zijn reflectie: Arjen zijn reflectie op de race en het traject ernaartoe (en zijn plannen voor de toekomst).
7. De belangrijkste lessen: Wat deze race me leerde over Hyrox, presteren en het leven.

Klaar om te ontdekken wat écht het verschil maakt in Hyrox? Lees verder!

De race: een verhaal van plezier, flow en brute kracht

Bij aankomst bij Hyrox Maastricht 2025 voelden we direct de energie. Overal zag je atleten die zich klaarmaakten of net hun race hadden voltooid. Hardlooprondes langs de buitenste ring, het monotone geluid van de Ski- en Row-Ergs, en het opzwepende commentaar van de MC die atleten door hun laatste wall balls schreeuwt. Adrenaline hing in de lucht.

Arjen en ik waren er ruim 2 uur van tevoren. We verkenden het parcours, ik wees Arjen op kleine details: hoe je slim kunt wisselen bij de sled push, hoe je het touw netjes wegwerkt bij de sled pull en het belang van een goede vorm bij de wall balls. Tactiek? Check.

Maar diep van binnen wist ik: dat plan verdwijnt zodra het startschot klinkt.

Nog 30 minuten te gaan

Rond 30 minuten voor de start staan we in het opwarmvak. Geen uitgebreide warming-up. Een beetje rekken en strekken, wat kletsen met bekenden. Arjen springt nog even op de loopband. We zijn kalm.

Te kalm? Nee. Gewoon klaar om te knallen. Plezier te hebben. We hebben er zin in.

De start: Gas erop

START. Mijn hartslag schiet omhoog – niet van de inspanning, maar van pure adrenaline. Arjen zet direct aan en loopt voorop. Sneller dan 4:00/km. Te snel? Misschien. Maar ik vertrouw hem. Dit is geen moment om te twijfelen. We vliegen.

Station 1: Ski-erg

Bij de Ski-Erg beginnen we sterk. Na 500 meter springt Arjen van het apparaat en rent het vak uit. Hilarisch. Hij denkt dat we klaar zijn. Ik grijp hem nog net bij zijn shirt: “We zijn nog niet klaar!” We lachen, snel weer terug. Hij pakt nog 250 meter, ik sluit af met de laatste 250. 

Binnen 4 minuten staan we weer buiten en ook de tweede run knallen we erdoor in een tijd van 3:56 min. Houden we dit vol?

Station 2: De Sled Push

De sled push. Arjen verandert in een machine. Brute kracht. Hij duwt alsof de slee gevuld is met veren. Ik ben technischer, rustiger, gefocust op efficiëntie. Best wel een contrast, maar we knallen erdoor. Bijna de snelsten op de vloer (1:37 min.).

Station 3: De Sled Pull

Bij de sled pull zie je dat kracht en techniek samenkomen. Arjen trekt met pure power, ik houd het touw strak, werk het netjes weg en zorg dat we efficiënt blijven. We knallen erdoorheen. In mijn eerste race in Amsterdam in 2023 werd ik bijna laatste op dit onderdeel. Nu zijn we op 2 duo’s na de snelsten in het veld: 2:51 minuten en we lopen weer in de buitenste baan voor ronde 4.

Bij het ingaan van de run zie ik het in Arjen’s ogen. Hij is stuk. Ademhaling zwaar, blik wazig. “Rustig aan,” zeg ik. We maken een deal: tot de row (station 5) rustig, daarna weer gas geven. In een duo draait het om balans. Je houdt elkaar scherp en geeft continue feedback. Het voelt echt als een team-effort.

Station 4: De Burpee Broad Jumps

De burpee broad jumps gaan verrassend soepel. Van tevoren was dit het station dat Arjen het meest vreesde, maar voor mij is dit een van mijn favorieten. We bespraken de tactiek meerdere malen. “Borst op de grond, uitstappen, zorgen dat je je voeten zo dicht mogelijk naast je handen zet, laag blijven en vooruit springen”. Dit station draait om efficiency, niet om kracht.

“Slow is smooth, smooth is fast” is het motto hier. En ook dit station rocken we. Binnen een paar minuten staan we weer buiten.

Ik kijk bij de start van ronde 5 snel op mijn horloge. 31 minuten. De helft van de race. “Wacht even… Dat is wel heel snel… Gaan we dit onder 1:10 doen? Misschien zelfs 1:05?” Ik ging bijna twijfelen dat we een ronde hadden overgeslagen. Maar snel weer de focus uit de tijd en op de race.

Station 5: De Row-Erg

De row was even een rust moment. Arjen pakt de eerste 500m en daarna ik. Allebei zo’n 2 minuten om bij te komen. Daarna willen we versnellen. En zo gezegd, zo gedaan.

Na de row versnellen we weer. 4:12/km per ronde, soepel en sterk. Dik 30 seconden sneller dan in ronde 3 en 4. Ik voel me goed. Arjen perst er alles uit. Ik loop voorop en hou net genoeg in om hem erbij te houden. Dit is teamwork.

Station 6: De Farmers Carry

De Farmers Carry gaan zoals altijd snel. Ik pak de eerste ronde en Arjen de tweede. Sommige atleten sprinten bijna voorbij. Voor mij is dit station altijd een soort “rustmoment”. Daarom snel-wandel ik hem liever. Of dat de allerbeste tactiek is, weet ik niet, maar voor mij voelt het goed. Die 30 seconden die ik verlies hier maak ik direct weer goed in de run.

En zo gaat het. We pakken het tempo van de vorige rondes gewoon door: 4:13 minuten per ronde. Dit gaat lekker!

Station 7: Sandbag Lunges

De sandbag lunges zijn een mentaal spel. De benen voelen zwaar en branden, maar we blijven elkaar motiveren. “Bijna daar!” Hierna nog één run en dan alleen nog de wall balls!

Station 8: Wall Balls

Na de lunges voel ik dat er nog veel in het vat zit. Ik vraag aan Arjen: “Kan je versnellen? We kunnen voor 1:05 gaan”. We proberen het even, maar Arjen roept me terug. “Niet té hard”.

Met bijna 1:01 uur op de klok komen we aan bij de Wall Balls. Ik pak er direct 40 unbroken. Daarna pakt Arjen door. Hij krijgt een paar no-reps. Frustratie. Maar we laten het los. Ik pak nog een set van 30 en Arjen sluit af met de laatste 10. 

De finish

En dan… de eindsprint naar de finish: 1:04:19. 

We kijken elkaar aan. Geen woorden nodig. Dit was goud. Wat een bizarre race. Het voelde zo makkelijk. Ik had nog energie in de tank. Wat een resultaat. Trots op mezelf, maar vooral Arjen. Wow, die gast doet dit gewoon even zonder specifieke Hyrox ervaring en voorbereiding. Indrukwekkend.

Maar hoe kan het dat Hyrox Maastricht 2025 zóveel beter ging dan we van tevoren hadden verwacht? Heb ik iets over het hoofd gezien? In het vervolg van dit blog kijk ik naar onze voorbereiding en andere aspecten die hebben bijgedragen aan onze race.

Onze voorbereiding: Twee verschillende paden

Onze voorbereiding? Héél verschillend.

Arjen sport bijna dagelijks bij een Basic-Fit in Den Haag. Geen Hyrox-materiaal, geen sleds, wall balls of ski-ergs. Maar hij werkt fanatiek aan zijn basis kracht en conditie. Drie keer deed hij mee met mijn Hyrox-groepstrainingen en twee keer deden we een techniek-sessie met zijn tweeën. Al jaren loopt hij zijn wekelijks “zijn 10 km-rondje”.

Mijn voorbereiding is anders: ik train al ruim een jaar bijna dagelijks specifiek voor Hyrox. Zo ziet mijn weekschema er zo’n beetje uit:

• 2x per week krachttraining (vooral compound lifts en gymnastics)
• 4x per week hardlopen (duurtraining, interval en tempo)
• 1x per week Hyrox circuit (workouts i.c.m. runs)

Waar mijn hele trainingsschema draait om Hyrox, bouwt Arjen in algemene zin op zijn algemene fitheid. En dat werkte verrassend goed.

Het vermogen om te blijven gaan

Hyrox is veeleisend. Rennen, tillen, trekken, duwen, springen, hurken. Veel atleten perfectioneren hun techniek bij de sled push of wall balls. Belangrijk? Ja. Maar onze race bewees: je kunt ook presteren zonder eindeloze technische training.

Arjen had nauwelijks Hyrox-specifieke training. Maar hij heeft wel:

• Een solide basisconditie
• Kracht
• Mentale veerkracht
• Competitief instinct

Soms is het simpelweg je vermogen om te blijven gaan, ondanks de pijn, die het verschil maakt. Mentale veerkracht, ofwel “grit”, blijkt een sterke voorspeller van succes in veeleisende omgevingen. Atleten met een hoge mate van doorzettingsvermogen kunnen beter omgaan met vermoeidheid en tegenslagen, wat cruciaal is in een Hyrox-race.

Onderzoek toont daarnaast aan dat een solide aerobe basis en algemene krachttraining het uithoudingsvermogen en de algehele prestaties bevorderen. Dit komt doordat een goed ontwikkeld cardiovasculair systeem zorgt voor efficiëntere zuurstofopname en -transport, wat essentieel is voor langdurige inspanning zoals Hyrox. Wil je meer weten over hoe je dit meet? Lees dan mijn blog over het Sport-Medisch Onderzoek.

Mentale balans = Betere prestaties

Wat me ook opviel: ik had voor Hyrox Maastricht 2025 geen wedstrijdspanning. Bij solo-races voel ik vaak druk. Prestatiedruk. Zenuwen. Maar deze keer? Niets van dat alles.

Waarom? Omdat het niet om mij draaide. De focus lag op ons als team. Dat zorgde ervoor dat ik:

• Me energiek en ontspannen voelde
• In het moment kon blijven
• Genoot van het moment

Plezier en flow speelden in deze race een cruciale rol. Als je in een flow zit—je voelt je goed, hebt zin in wat komt—ben je:

• Weerbaarder als dingen anders lopen
• Flexibeler in je strategie
• Open voor communicatie met jezelf en natuurlijk je teamgenoot

En de dagen voor de race? Cruciaal. Te veel atleten overdenken hun voorbereiding. Dat doe ik normaal ook. Overdenken haalt je vaak uit balans. Focus liever op wat je mentaal in een goede staat brengt. Mentale balans = betere prestaties.

Aanmoediging als brandstof

Wat je niet mag onderschatten tijdens een Hyrox-race? De kracht van aanmoediging.

Arjen en ik werden bij Hyrox Maastricht 2025 aangemoedigd door een hele club mensen. Onze maten Evert-Jan, Michael en Rudy waren mee, maar ook Primitive Gym enthousiastelingen als Gerlisa, Corné, Remco, Anna, Pleun en Ramonda waren speciaal gebleven en teruggekomen om ons aan te moedigen.

Elke keer je naam horen, het gejuich van de zijlijn… dat doet echt veel. Het tilt je energie naar een hoger niveau, zelfs als je denkt dat je op je limiet zit. Het zorgt ervoor dat je nét dat extra zetje kunt geven, je grenzen verlegt en die laatste meters met een versnelling aflegt.

Voor ons was het meer dan alleen support; het was pure brandstof.

Arjen’s reflectie: Sport, vriendschap en groei

“Tja, wat kan ik nog toevoegen aan Niels’ verhaal? Het klopt allemaal. Niels en ik zijn al bijna 20 jaar kameraden en in onze twintiger jaren waren we fanatieke sportmaatjes. Hoewel onze vriendschap onveranderd sterk is gebleven, zorgden mijn verhuizingen buiten Harderwijk ervoor dat we minder vaak samen trainden. Toen ik eind 2021 voor het eerst vader werd, verslofte mijn sportroutine. Ik miste onbewust mijn shotjes gelukshormonen – dopamine, serotonine en endorfine – wat niet alleen fysiek, maar vooral mentaal zwaar woog.

Mijn grote fout? Niet beseffen hoe belangrijk sport is voor lichaam én geest. Mijn grote geluk? Een kameraad als Niels die me daar weer aan herinnerde. Vorig jaar maart renden we samen een halve marathon, nu hebben we Hyrox in Maastricht voltooid.

Toewerken naar zo’n race is als voedsel voor je geest. De gelukshormonen die vrijkomen door te zweten en progressie te boeken zijn onmisbaar.

Hoewel ik vooraf twijfelde of deze race iets voor mij zou zijn, ben ik inmiddels zo enthousiast dat ik door blijf trainen. Niels helpt me hierbij, en samen willen we nu zelfs onder het uur duiken. De volgende race? Niet meer in Maastricht. We kiezen een zonnige Zuid-Europese stad, zodat we na de finish proosten met een groot glas bier op een terras – hopelijk op wederom een goede tijd én het plezier dat we samen hebben gehad!“

Conclusie: Dit bepaalt je Hyrox succes

Hyrox draait niet alleen om de vraag: “Hoe fit en sterk ben je?” Het draait net zo goed om:

• Hoe goed kun je presteren onder druk?
• Hoe snel kun je herstellen?
• Hoe flexibel is je mindset?
• Hoeveel plezier en flow ervaar je?
• Hoe goed kun je blijven gaan als het zwaar wordt?
• En de kracht van support: je team én de mensen langs de zijlijn.

Dit neem ik mee in de toekomst

Mijn ervaring op Hyrox Maastricht 2025 heeft mijn kijk op trainen voor Hyrox veranderd. Ik ga:

• Meer aandacht geven aan mentale voorbereiding en plezier
• Het belang van een sterke basisconditie benadrukken in mijn groepslessen
• Flow creëren door ruimte te laten voor spontaniteit en plezier
• Meer waarderen hoe belangrijk support is

En misschien het belangrijkste: minder druk op mezelf leggen. Blijkbaar presteer ik beter als ik de druk loslaat. Al staat ons volgende doel wel vast: Arjen en ik gaan zéker onder het uur duiken, in een mooie Zuid-Europese stad, met daarna een lekker glas bier op het terras!

Hoe werkt dit voor jou?

Wat bepaalt volgens jou succes in Hyrox? Hoe ga jij om met de druk voor een race? Denk je dat we soms te veel focussen op details in plaats van het grotere plaatje?

Laat het me weten. Ik ben benieuwd naar je gedachten!