Afgelopen woensdag was het weer tijd voor mijn jaarlijkse sportmedisch onderzoek. Ik vind dit soort testen altijd erg interessant, omdat ze me waardevolle inzichten geven in mijn conditie, hartslagzones en fysieke gezondheid. Ze testten in het onderzoek bijvoorbeeld mijn bloedwaarden, vitale organen, botten, spieren en gewrichten. Maar het meest waardevolle deel vind ik de loopbandtest met ademgasmasker, waarbij mijn LT1, LT2 en VO2-max werden gemeten.
In dit blog ga ik in op hoe het Sportmedisch Onderzoek mij helpt voor inzicht in mijn Hyrox prestaties.
Iedere keer leer ik weer nieuwe dingen over mijn lichaam en prestaties, en ik raad het iedere fanatieke sporter ook aan om zo’n test eens te doen—zeker als je veel hardloopt of traint voor Hyrox. Het helpt je niet alleen om slimmer en gerichter te trainen, maar kan ook blessures en overbelasting voorkomen.
Waarom ik jaarlijks een sportmedisch onderzoek laat doen
Nu ik steeds intensiever train, met een flinke focus op krachtraining, hardlopen en Hyrox, vind ik het steeds belangrijker worden om inzicht te hebben in mijn hartslagzones, drempels en fysieke belastbaarheid. Hardlopen is een essentiële factor binnen Hyrox, en als je dat slim wilt aanpakken, moet je niet alleen blind vertrouwen op “gevoel”, maar ook echt weten in welke zones je traint en waarom.
Met deze test krijg ik een helder beeld van:
- Mijn huidige conditie – Hoe efficiënt werkt mijn lichaam bij verschillende inspanningsniveaus en verhoudt dit zich tot vorig jaar?
- Mijn drempels (LT1 & LT2) – Waar liggen mijn aerobe en anaerobe drempels?
- Mijn VO2-max – Wat is mijn maximale zuurstofopname?
- Mijn algemene fysieke gezondheid – Zijn er zaken waar ik extra op moet letten?
Nu voel ik me gewoon gezond, maar toch vind ik het met deze inspanning wel fijn om het af en toe te checken. En door jaarlijks zo’n test te doen, kan ik mijn vooruitgang meten en mijn training aanpassen op basis van objectieve data. Trainen op gevoel is goed, maar trainen op data én gevoel is nog beter. Ik zie het eigenlijk als mijn jaarlijkse APK!
Wat ze meten in het Sportmedisch Onderzoek
Het onderzoek bestond uit meerdere onderdelen:
- Een medische check: Eerst werd mijn bloeddruk, hart, longen, botten, spieren en gewrichten gecheckt. Hier kwam niets geks uit, altijd fijn om te weten.
- Bloedonderzoek: Dit gaf inzicht in ijzerwaarden, ontstekingswaarden, vitamines en andere essentiële stoffen. Zeker als je veel traint, is het goed om te checken of je lichaam niet ergens tekorten heeft die je prestaties beïnvloeden.
- Loopbandtest met ademgasanalyse: Ik liep vanaf 10 kilometer per uur iedere 3 minuten op een steeds hoger tempo, terwijl mijn ademhaling werd gemeten. Hierdoor kon mijn LT1 (eerste drempel), LT2 (anaerobe drempel) en VO2-max worden bepaald.
Wat betekenen LT1, LT2 en VO2-max?
Dit zijn best wel technische termen en vooral relevant als je op hartslag traint. Zelf vind ik op hartslag trainen heel fijn om mijn belasting goed te managen. Ook helpt het om het maximale uit mijn trainingen te halen.
- LT1 (Lactate Threshold 1): Dit is het punt waarop je lichaam begint met het produceren van meer lactaat (melkzuur) dan in rust, maar nog zonder opbouw. Trainen onder LT1 (zone 1-2) verbetert je basisuithoudingsvermogen en vetverbranding.
- LT2 (Lactate Threshold 2): Dit is je anaerobe drempel, waar je lichaam meer lactaat produceert dan het kan afbreken. Hyrox draait grotendeels om deze zone. Hoe langer je hier kunt blijven werken zonder te verzuren, hoe beter je presteert.
- VO2-max: Dit is je maximale zuurstofopname, een belangrijke indicator van je cardiovasculaire capaciteit. Hoe hoger je VO2-max, hoe efficiënter je lichaam zuurstof kan gebruiken en hoe beter je prestaties.
De relatie tussen deze waarden en Hyrox prestaties
In een Hyrox race werk je zeer waarschijnlijk een groot deel van je race rond je LT2. Het is namelijk geen pure sprint, maar ook zeker geen duurloop. De stations verhogen je hartslag (en soms flink!), terwijl de runs idealiter juist je herstelmomenten moeten zijn (of in elk geval zorgen dat je hartslag weer iets daalt). Uiteindelijk wil je – om te voorkomen dat je te snel opbrandt – zo lang mogelijk net onder je verzuringsgrens blijven. En daarvoor is het toch wel heel fijn om te weten waar die grens ligt!
Een hogere LT2 betekent dat je langer op een hoog tempo kunt blijven presteren zonder in te storten. Dit is waarom veel Hyrox-atleten gebaat zijn bij trainingen die deze drempel verhogen—denk aan drempelintervaltrainingen en compromised running workouts waarbij je krachtstations combineert met hardlopen. Maar ook (lange) duurlopen op lage intensiteit (onder LT1) zijn voordelig voor efficiënter verwerken van lactaat.
Daarnaast speelt VO2-max een rol, want een hogere zuurstofopname zorgt ervoor dat je lichaam efficiënter energie produceert en lactaat afbreekt. Hoe hoger je VO2-max, hoe sneller je herstelt tussen de stations en hoe minder snel je hartslag doorschiet.
Hoe train ik op deze waarden?
Concluderend kan je zeggen dat je op al deze onderdelen zou willen trainen. In de sportwetenschap noemen ze ook weleens het concept “gepolariseerd” trainen. Dit betekent dat je veel tijd/volume besteed in lage hartslagzones (zone 1 en 2, onder je LT1) en een aantal trainingen specifiek richt rondom je LT2 (drempel, zone 4) of korte sprints daarboven (VO2-max, zone 5). Zone 3 wordt ook wel het grijze gebied (‘niemandsland’) genoemd. Hier wil je eigenlijk niet teveel tijd in besteden, omdat het te weinig prikkel geeft om je drempels effectief te verhogen, maar toch een vrij hoge belasting zijn voor je lichaam, dus je herstel in de weg kunnen zitten.
Dat werkt dan als volgt:
- Trainen onder LT1 (zone 1 & 2) verbetert je basisuithoudingsvermogen. Veel sporters onderschatten het belang hiervan, maar het helpt je sneller te herstellen en langer op hoge intensiteit te presteren.
- Trainen rond LT2 (zone 4) helpt je om lactaat langer te tolereren. Dit zijn je drempel- en intervaltrainingen, waarmee je harder kunt werken zonder te verzuren.
- Trainen boven LT2 (VO2-max intervals) vergroot je maximale capaciteit. Korte, intensieve sessies boven je drempel zorgen voor betere zuurstofopname en sneller herstel.
Hoe train jij? Op gevoel of op hartslag?
Ik geloof dat gevoel en data hand in hand gaan. Je moet je lichaam leren kennen, maar ook objectieve data gebruiken om slimmer te trainen. Dit sportmedisch onderzoek helpt me daarbij.
Hoe pak jij het aan? Train je op hartslag, op tempo, of puur op gevoel?
